Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek M.S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd uznał wniosek za spóźniony. Podał, że skarżący uzyskał informację o wydanym w sprawie wyroku oddalającym skargę w dniu 28 września 2010 r., zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał z dniem 5 października 2010 r. Skarżący zaś nadał wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu 11 października 2010 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie:
- - art. 2, art. 7, art. 176, art. 184 Konstytucji RP polegające na wyeliminowaniu możliwości zapoznania się skarżącego z argumentami uzasadniającymi odrzucenie skargi oraz wyeliminowaniu możliwości złożenia skargi kasacyjnej,
- - art. 91 § 2, art. 139 § 1, art. 140 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) polegające na niedoręczeniu zawiadomienia o terminach posiedzeń sądu oraz terminie ogłoszenia wyroku wraz z informacją o konsekwencjach niezłożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zobowiązanie sądu wojewódzkiego do sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zagadnienie prawne odnoszące się do instytucji przewrócenia terminu zostało uregulowane przepisami art. 86 i nast. ppsa. Wskazane przepisy ustawowe uzależniają przywrócenie terminu od uprawdopodobnienia przez stronę, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Stosownie do treści art. 87 ppsa wniosek taki winien być złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W przedmiotowej sprawie skarżący, jak sam podał we wniosku o przywrócenie terminu (k. 72 akt sądowych), informację o stanie sprawy (zapadłym wyroku) uzyskał telefonicznie w dniu 28 września 2010 r. Od tej daty zatem należało liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który upływał z dniem 5 października 2010 r. Nadanie w dniu 11 października 2010 r. w urzędzie pocztowym przesyłki listowej zawierającej przedmiotowy wniosek nie może zostać uznane za złożenie pisma w terminie.
Ponadto nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Konstytucji RP. Postępowanie sądowe odbyło się bez naruszenia podstawowych zasad państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP) i oparte było o przepisy prawa (art. 7 Konstytucji RP). Zarzut naruszenia art. 184 Konstytucji RP stanowiący o kontroli przez sądy administracyjne działalności organów administracji publicznej jest chybiony. W postępowaniu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sąd nie dokonywał żadnej kontroli działalności organów, a tym samym nie miał możliwości naruszenia tego przepisu.
Zarzuty naruszenia art. 91 § 2, art. 139 § 1, art. 140 § 1 ppsa również nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący o terminie posiedzenia jawnego Sądu w dniu 29 lipca 2010 r. został prawidłowo powiadomiony w dniu 28 czerwca 2010 r. Zawiadomienie o rozprawie zostało odebrane przez jego żonę. W zawiadomieniu tym skarżący został także pouczony o sposobie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę. Kolejne terminy posiedzeń, stosownie do treści art. 91 § 2 ppsa, były ogłaszane podczas posiedzeń. Sąd nie miał obowiązku pisemnego zawiadamiania o kolejnych terminach rozpraw, skoro ogłosił je podczas posiedzenia.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisów prawa. Stosownie zatem do treści art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa i braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić.