Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3680/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. S. w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 11 września 2017 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r., 2012 r., 2013 r., 2014 r., 2015 r. oraz zabezpieczenie jej na majątku podatnika.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżący wniósł 6 kwietnia 2018 r. zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 kwietnia 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Przesyłka została prawidłowo doręczona, w trybie (zastępczym) z art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), w dniu 25 maja 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 87 akt sądowych).
Z informacji zawartej w dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych WSA w Warszawie, sporządzonej według stanu na 3 lipca 2018r., wynika, że wpłata tytułem wpisu od zażalenia nie nastąpiła (k. 88 akt sądowych).
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., WSA postanowił o odrzuceniu zażalenia.
W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżący zaskarżył je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i rozpoznanie zażalenia, zarzucając naruszenie przepisów postępowania: art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez brak prawidłowego wezwania skarżącego do uiszczenia opłaty od skargi, w efekcie czego Sąd nieprawidłowo odrzucił zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak stanowi natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a., zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Stosownie do art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 P.p.s.a., zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Przepisy te wprowadzają fikcję prawną doręczenia, co oznacza, że na ich podstawie – wbrew faktom – uznajemy przesyłkę za doręczoną, a skutek ten zachodzi z mocy samego prawa "z upływem ostatniego dnia okresu".
Jak zostało ustalone przez Sąd pierwszej instancji, w niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu w trybie wyżej opisanym, jednak tego nie uczynił. Obecnie też skarżący nie powołuje żadnych okoliczności, które przekonywałyby do tego, iż w niniejszej sprawie nie doszło doręczenia zastępczego, a to w trybie awizowania przesyłki (karta nr 87 akt sądowych). NSA przyjmuje więc za zasadne uznać, iż termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 1 czerwca 2018 r.
Wobec tego stwierdzić należy, iż zasadnym było odrzucenie zażalenia przez WSA w Warszawie.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie oddalił.