Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 197/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie od postanowienia WSA w Olsztynie z dnia 29 września 2014 r., którym odrzucono zażalenie na postanowienie z dnia 9 września 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Sąd I instancji podał, m.in. że postanowieniem z dnia 3 marca 2015 r. WSA w Olsztynie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt II FZ 292/15 oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 3 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. W konsekwencji zarządzeniem z dnia 26 maja 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od wniesionego zażalenia na postanowienie z dnia 29 września 2014 r. pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie odebrane zostało w dniu 1 czerwca 2015 r. przez żonę skarżącego. Siedmiodniowy termin przewidziany w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (j.t.
Dz. U z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") upłynął w dniu 8 czerwca 2015 r. Pomimo upływu 7 dniowego terminu należny wpis od zażalenia nie został uiszczony. W związku z tym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie zostało odrzucone.
Pismem z dnia 30 czerwca 2015 r. skarżący wywiódł zażalenie na postanowienie z dnia 24 czerwca 2015 r., którym zaskarżył w całości to orzeczenie. Skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym ustaleniu faktycznej sytuacji materialnej skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważa co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Na wstępie należy zwrócić uwagę, że skarżący zaskarżył postanowienie z dnia 24 czerwca 2015 r., które to nie dotyczyło przyznania prawa pomocy lecz kwestii odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 29 września 2014 r., z uwagi na nieuiszczenie wpisu w ustawowym terminie. To oznacza, że argumentacja przedstawiona przez skarżącego dotycząca jego sytuacji materialnej nie może zostać uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny, ponieważ nie dotyczy przedmiotu sporu.
Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skoro skarżący nie uiścił w ustawowym terminie, tj. do dnia 8 czerwca 2015 r. wpisu w wysokości 100 zł od zażalenia, to takie zażalenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.