Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 5 września 2006 r., Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w sprawie I SA/Gd 717/06, wezwał pełnomocnika Spółki Akcyjnej "P." do uiszczenia wpisu stosunkowego, w kwocie 56.442 złotych, od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 czerwca 2006 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za lata 1999-2001 oraz dokonania zabezpieczenia na majątku spółki wykonania zobowiązania w tym podatku. Jako podstawę Zarządzenia Sąd wskazał par. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona skarżąca nie zgodziła się z wezwaniem Sądu, któremu zarzuciła naruszenie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Do naruszenia tego dojść miało poprzez niewłaściwe zastosowanie przez Sąd tego przepisu polegające na przyjęciu, iż w sprawie, w której spółka zaskarżyła decyzję w sprawie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych, przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Wskazując na ten zarzut spółka domagała się zmiany zaskarżonego zarządzenia polegającej na zastąpieniu ustalonego w zarządzeniu wpisu stosunkowego wpisem stałym. W uzasadnieniu zażalenia argumentowano, iż strona skarżąc wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwestionuje jedynie prawidłowość ustanowienia zabezpieczenia zobowiązań podatkowych spółki. Podkreślono także, że z zaskarżonej decyzji nie wynika obowiązek spółki zapłaty jakiejkolwiek należności podatkowej.
Tym samym, w ocenie strony wnoszącej zażalenie, brak jest podstaw, by przyjąć, iż przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest należność pieniężna. Dlatego w ocenie spółki wpis od skargi powinien mieć charakter opłaty stałej, a nie stosunkowej.
W dniu 8 stycznia 2007 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 20 grudnia 2006 r., z informacją, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 czerwca 2006 r. oraz poprzedzające ją rozstrzygnięcie Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego w G. z dnia 14 grudnia 2005 r. wygasły na podstawie art. 33a par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. 2005 nr 8 poz. 60/, z dniem doręczenia pełnomocnikowi spółki decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. określających spółce wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 1999-2001, to jest z dniem 30 października 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę, zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 par. 1 i par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których zalicza się także skargę, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl zaś art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały.
Zaskarżona przez spółkę decyzja została wydana na podstawie art. 33 par. 2 Ordynacji podatkowej, uprawniającego organy podatkowe do dokonania zabezpieczenia zobowiązania podatkowego jeszcze przed wydaniem decyzji wymiarowej, dotyczącej tego zobowiązania. Słusznie zatem spółka w zażaleniu podniosła, iż istotą zaskarżonej decyzji jest ustanowienie zabezpieczenia zaległych zobowiązań podatkowych spółki, a nie konkretna suma zobowiązania. Spółka zaś skarżąc to rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w G. domagała się jedynie przeprowadzenia sądowej kontroli zgodności z prawem dokonania zabezpieczenia. Nie kwestionowała tym samym wysokości wskazanej w treści decyzji przybliżonej zaległości zobowiązania podatkowego. Ustalenie zatem przez Sąd w zaskarżonym zarządzeniu wpisu od skargi jako opłaty stosunkowej wyliczonej od wskazanej w decyzji przybliżonej kwoty zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za lata 1999-2001 nie jest słuszne.
Określenie bowiem przybliżonej wysokości zobowiązania podatkowego stanowi, obok uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązań podatkowych /art. 33 par. 1 Ordynacji podatkowej/ stanowi przesłankę warunkującą wydanie decyzji zabezpieczającej, która wynika z art. 33 par. 4 Ordynacji podatkowej. Należy więc stwierdzić, że wpis od skargi na decyzję w sprawie zabezpieczenia należności podatkowych na majątku podatnika ma charakter opłaty stałej. Podstawę prawną jego wyliczenia stanowi zaś par. 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/. Stosownie do tego przepisu wpis od skargi na decyzję dotyczącą zabezpieczenia na majątku podatnika wykonania zobowiązania, jako opłata w sprawie z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 złotych.
Informacja natomiast, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 czerwca 2006 r. oraz poprzedzające ją rozstrzygnięcie Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w G. z dnia 14 grudnia 2005 r. wygasły na podstawie art. 33a par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. 2005 nr 8 poz. 60/, z dniem doręczenia pełnomocnikowi spółki decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. określających spółce wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 1999-2001, to jest z dniem 30 października 2006 r. nie ma w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego znaczenia dla niniejszego postępowania zażaleniowego. Zadaniem bowiem Sądu kasacyjnego w tym postępowaniu było stosownie do art. 15 par. 1 punkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dokonanie jedynie oceny zgodności z prawem zarządzenia z dnia 5 września 2006 r. wydanego Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i wyliczonego przez ten Sąd wpisu od skargi.
Zbadanie natomiast wpływu okoliczności wygaśnięcia na podstawie art. 33a par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej zaskarżonej decyzji na wywołane tą skargą postępowanie sądowoadministracyjne należy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Z tych względów na podstawie art. 185 par. 1 w związku z art. 197 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.