Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie o sygn. akt III SA/Po 406/13, odmówił G. sp. z o.o. z siedzibą w T. – nazywanej dalej "Spółką", przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r.
W związku z wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 23 kwietnia 2013 r. postanowienia o odrzuceniu skargi jako wniesionej po terminie, Spółka wystąpiła o przywrócenie terminu do jej złożenia.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że członkowie zarządu Spółki przebywali po za granicami kraju w podróży służbowej. Zgodnie z planem mieli wrócić w dniu 15 lutego 2013 r., czyli ostatniego dnia, w którym upływał termin do wysłania skargi. Skarga została wysłana 16 lutego 2013 r. ze względu na awarię samochodu, która wydłużyła podróż o jeden dzień. Z wyjaśnień Spółki wynika, że członkowie zarządu planowali złożyć skargę w dniu 15 lutego 2013 r., po powrocie z podróży. Wnosząc ją następnego dnia pozostawali w przekonaniu, że czynią to we właściwym czasie, ponieważ mylnie utożsamili termin 30 dniowy z terminem miesięcznym, stąd też nie wystąpili wówczas o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej.
W ocenie sądu administracyjnego pierwszej instancji, zaplanowana podróż nie jest okolicznością wyłączającą winę w niedochowaniu terminu. Jedynie podróż konieczna i niezaplanowana mogłaby usprawiedliwić nie złożenia skargi w stosownym czasie. Zdaniem sądu pierwszej instancji, nieznajomość prawa, na którą powołuje się Spółką, również nie może stanowić podstawy do zastosowania instytucji przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Spółki podniósł zarzut naruszenia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z póżn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", poprzez niewłaściwe zastosowanie. Pełnomocnik Spółki argumentował, że strona ma prawo wnieść skargę w każdym momencie trwania 30 dniowego terminu – nawet ostatniego dnia. Dlatego nie można uznać, że wystąpienie przeszkody w pod koniec terminu obciąża stronę postępowania. Autor zażalenia podkreślił, strona nie powołuje się na sam fakt wybrania się w podróż lecz na niezależną od członków zarządu Spółki niemożliwość powrotu w przewidzianym przez nich terminie. Tym samym, w jego ocenie, wystąpiła niezawiniona i niezależna od Spółki okoliczność, czyniąca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasadnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu, ponieważ jest niezasadne.
Nie ulega wątpliwości, że strona może dokonać czynności procesowej również ostatniego dnia przewidzianego terminu – a wystąpienie okoliczności, o której jest mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., w jego końcowych dniach czyni wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności zasadnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym zakresie argumentacja pełnomocnika Spółki, co do zasady, jest trafna. Faktycznie, awarię samochodu w trakcie zagranicznej podróży służbowej, która ma miejsce ostatniego dnia jej trwania, można określić jako okoliczność nieprzewidywalną i niezależną od strony – w konsekwencji czego nie można byłoby przypisać jej winy w niedochowaniu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Wątpliwości budzi uprawdopodobnienie tej okoliczności przez Spółkę, która do wniosku o przywrócenie terminu nie załączyła żadnej dokumentacji uprawdopodobniającej wystąpienie zdarzenia, na które się powoływała.
Niemniej jednak, nawet gdyby Spółka uprawdopodobniłaby opisane powyżej okoliczności, zażalenie podlegałoby oddaleniu. Zauważyć bowiem należy, że do skargi wniesionej w dniu 16 lutego 2013 r. Spółka powinna była załączyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, czego nie uczyniła, zasłaniając się błędnym utożsamieniem 30 dniowego terminu z terminem miesięcznym. Nieznajomości prawa nie można jednakże utożsamiać z nie dającą się usunąć przeszkodą, która wyłączałaby winę strony w niedochowaniu terminu do dokonania czynności. W konsekwencji, o oddaleniu zażalenia przesądziło nie spełnienie innej przesłanki: złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni licząc od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (87 § 1 P.p.s.a.).
Na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.