Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt I Sa/Gd 978/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W.P. (skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2016 r., w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2016 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wnioskiem z dnia 22 września 2016 r., uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 25 października 2016r., skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 31 marca 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. Postanowienie to jest prawomocne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 kwietnia 2017 r., doręczonym stronie w dniu 24 kwietnia 2017 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 sierpnia 2016 r., w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu tego terminu z dniem 2 maja 2017r., skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę wskazał na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", w myśl którego, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżył je w całości oraz wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że nie jest w stanie podołać ciężarowi ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego oraz że spełnił warunki zwolnienia go z obowiązku ich ponoszenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Jak wynika z akt sprawy, skarżącemu został doręczony odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2016r., (karta 2 akt sądowych) o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
Skarżący odebrał przesyłkę zawierającą to zarządzenie 15 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 13 akt sądowych). Kolejne wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, z dnia 6 kwietnia 2017r., (k. 54 akt sądowych) stanowiło konsekwencję utrzymania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 978/16) postanowieniem z dnia 31 marca 2017 r., postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2017r., odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy (k. 46 akt sądowych). Skoro zarządzenie z 24 sierpnia 2016r., stało się prawomocne, skarżący był obowiązany je wykonać. Wezwanie z dnia 6 kwietnia 2017 r. zostało natomiast prawidłowo sporządzone przez pracownika sekretariatu na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 kwietnia 2017 r. i stanowiło wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 sierpnia 2016 r., które doręczono skarżącemu w dniu 24 kwietnia 2017 r., (k. 55 akt sądowych).
Jak wynika z akt sprawy, skarżący mimo prawidłowego wezwania, wpisu od skargi nie uiścił (k. 64 akt sądowych). To skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, skarżący pomimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego od skargi, a postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie rozstrzygnięte poprzez odmowę przyznania mu prawa pomocy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz orzekł o odrzuceniu skargi. Biorąc pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.