Uzasadnienie
Pismem z 1 września 2017 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek, wskazał, że korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków została uznana za doręczoną w dniu 22 sierpnia 2017 r., mimo niedoręczenia przesyłki osobiście pełnomocnikowi bądź osobie dorosłej, która podjęła się oddania pisma adresatowi. Nie pozostawiono również w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu korespondencji w stosownej placówce pocztowej w celu podjęcia pisma. Pełnomocnik zapoznał się z treścią wezwania dopiero 1 września 2017 r.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wniosek o przywrócenie terminu oddalił. W ocenie sądu, Strona nie uprawdopodobniła w wystarczający sposób braku winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.
Powyższe orzeczenie Skarżący zaskarżył zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
Jak stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przwyrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu (por. art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Należy podkreślić, że zastosowanie instytucji przywrócenia uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy zaprezentowana argumentacja uprawdopodobni brak winy strony (jej pełnomocnika).
W rozpoznawanej sprawie Skarżący okoliczności takich nie uprawdopodobnił. Jak trafnie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji, doręczenie spornej korespondencji nastąpiło pod wskazanym przez pełnomocnika Skarżącego adresem w trybie art. 72 § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy nie sposób uznać, że dokonane doręczenie było wadliwe, a niezapoznanie się z przesłanym pismem i niepodjęcie dalszych kroków procesowych nastąpiło bez winy Skarżącego (jego pełnomocnika). Ponieważ Skarżący nie wykazał, iż w sprawie zaistniały przesłanki dające podstawę do przywrócenia terminu, zaskarżone postanowienie ocenić należało jako zgodne z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.