Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/GL 170/15 oddalił skargę M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 listopada 2014 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. Na rozprawie poprzedzającej wydanie powyższego wyroku w dniu 14 lipca 2015r. na podstawie art. 111 § 2 P.p.s.a. połączono sprawy o sygn. akt I SA/Gl 168/15, I SA/Gl 169/15, I SA/Gl 170/15, I SA/Gl 171/15, I SA/Gl 172/15, I SA/Gl, 173/15, I SA/Gl 174/15 do wspólnego rozpoznania i odrębnego wyrokowania.
Pismem z dnia 15 lipca 2015r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie ww. wyroku wraz z uzasadnieniem informując o uiszczonej opłacie od tych czynności.
Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2015r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w związku z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku w kwocie 100 zł na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2013r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych. W zarządzeniu jednocześnie wskazano, że od wniosków o sporządzenie uzasadnienia wyroków w siedmiu sprawach o sygn. akt od I SA/GL 168/15 do I SA/GL 174/15 uiszczona została tylko jedna opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł, którą uznano za wniesioną w sprawie o sygn. akt I SA/GL 168/15.
Pismem z dnia 6 sierpnia 2015r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując, że dokonanie osobnej opłaty do każdej z połączonych spraw narusza zasady współżycia społecznego i jest sprzeczne z logiką życiową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Natomiast w myśl art. 111 § 2 p.p.s.a. Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Łączenie spraw do wspólnego rozpoznania uzasadnione jest względami technicznymi i ekonomią procesową, i nie pozbawia ono połączonych spraw ich odrębności. Rozpoznane sprawy są nadal samodzielne. Połączenie spraw na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. odnosi się jedynie do łączności pomiędzy poszczególnymi sprawami mającej charakter zewnętrzny i formalny (por. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego Bogusław Dauter, wyd. 3, LexisNexis, Warszawa 2011 r. s. s. 375-377).
Z tego względu skoro sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania ze względów technicznych, to sporządzenie uzasadnienia do wyroku wydanego odrębnie w każdej z nich w podlegało obowiązkowi uiszczenia osobnej opłaty kancelaryjnej. Zatem skarżący zobowiązany jest do wniesienia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w każdej ze spraw o sygn. akt od I SA/GL 169/15 do I SA/GL 174/15
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że zaskarżone zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wzywające pełnomocnika skarżącego do uiszczenia opłat kancelaryjnych (po 100 zł. każda) są zgodne z prawem. Zgodnie z przepisami wskazano także wysokość opłaty za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia w kwocie 100 zł, co wynika z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1270)
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia