Uzasadnienie
II FZ 710/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 września 2015 r., II FZ 710/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalalił zażalenie A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2015 r., III SA/Wa 215/14 w przedmiocie uzupełnienia wyroku.
Pismem z dnia 8 października 2015 r. A. B. wniósł o sprostowanie błędów pisarskich postanowienia wskazując na rozbieżność pomiędzy sentencją postanowienia ("oddalić zażalenie"), a rozstrzygnięciem, gdzie w ostatnim zdaniu Sąd stwierdza konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie zaś z treścią art. 166 p.p.s.a. przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień.
Z akt sprawy wynika, że znajdujący się na aktach sprawy na kartach 116-118 oryginał postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2015 r., II FZ 710/15, w ostatnim zdaniu zawiera stwierdzenie, iż z uwagi na motywy podniesione w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd oddala zażalenie. W tym miejscu wskazać należy, iż rozbieżność pomiędzy oryginałem postanowienia a odpisem wysłanym do strony nie może być podstawą wniosku o sprostowanie. Takie stanowisko wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2005 r., FSK 2114/04, dostępny: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, które to stanowisko zachowuje aktualność także w oparciu o możliwość sprostowania postanowień: "Na ocenę ważności postępowania nie mogło mieć wpływu wydanie stronie odpisu wyroku zawierającego błędy pisarskie lub oczywiste omyłki. Odpisy wyroku powinny być bowiem sporządzone zgodnie z treścią wyroku. W takiej sytuacji nie istnieje również podstawa do sprostowania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku pierwszej instancji (art. 156 § 3 p.p.s.a.). Sprostowanie to może dotyczyć bowiem wyroku, a nie wydanych stronom jego odpisów.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.