Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 339/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił W. K. przyznania prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 9 stycznia 2008 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym za 2002 r.
W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że skarżący został wezwany do przedłożenia dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową, bądź złożenia oświadczeń w tym przedmiocie, w szczególności dokumentów wskazanych w zarządzeniu z dnia 25 lipca 2008 r. Pomimo przedłużenia terminu do złożenia wskazanych oświadczeń - na wniosek skarżącego, dokumenty nie zostały przedłożone. W związku z powyższym, Sąd wskazując art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.,dalej p.p.s.a.), odmówił przyznania prawa pomocy.
Skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, że instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 199 p.p.s.a. zgodnie z którą strony samodzielnie ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
W myśl art. 243 § 1 i 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym może zostać przyznane na wniosek strony, będącej osobą fizyczną, jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z brzmienia cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika obciąża stronę, która powinna wykazać i wyczerpująco uzasadnić okoliczności stanowiące podstawę żądania.
Sąd pierwszej instancji uznając, że dane zawarte w formularzu PPF nie pozwalają na ustalenie rzeczywistej kondycji finansowej W. K., a tym samym nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do stwierdzenia, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, skorzystał z możliwości przewidzianej w art. 255 p.p.s.a. rozpoczynając postępowanie, które miało na celu uzyskanie pełnego obrazu możliwości płatniczych strony. Mimo wezwania do nadesłania dodatkowych dokumentów i wyjaśnień, W. K. nie udzielił żadnej odpowiedzi.
Podkreślić należy, że osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy, która nie przedstawia żądanych informacji musi liczyć się z negatywnymi konsekwencjami wynikającymi z jej postępowania. W tego typu sytuacjach sąd jest bowiem zmuszony do rozstrzygnięcia sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego przedstawionego przez stronę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.