Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 158/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę kasacyjną L. M. (zwanego dalej "Skarżącym").
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 kwietnia 2016 r.
Powołując się na art. 176 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - zwanej dalej "p.p.s.a.") WSA podał, że jednym z wymagań przewidzianych dla pisma strony, uregulowanym w art. 47 § 1 p.p.s.a., jest dołączenie jego odpisów dla doręczenia ich stronom postępowania. Z treści art. 176 § 2 p.p.s.a. wynika, że opisany w nim wniosek stanowi integralną część skargi kasacyjnej. Skoro przepis ten w powiązaniu z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. wymaga dołączenia do skargi kasacyjnej jej odpisów dla strony postępowania, to oznacza to, że jeśli taki wniosek skarżący składa w odrębnym piśmie, również ma obowiązek złożenia jego odpisów.
Skarżący nie zawarł w skardze kasacyjnej wniosku, o którym mowa w art. 176 § 2 p.p.s.a., w związku z czym Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na podstawie art. 177a p.p.s.a. wezwał go do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie oświadczenia (z odpisem dla strony przeciwnej) czy wnosi o rozpatrzenie skargi kasacyjnej, czy zrzeka się rozprawy. Wezwanie doręczono Skarżącemu 28 lipca 2016 r. Skarżący dnia 3 sierpnia 2016 r. złożył pismo zawierające wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, nie złożył natomiast odpisu tego pisma. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Jak wynika z akt, skarga kasacyjna Skarżącego dotknięta była brakiem w postaci niezawarcia w niej wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Sąd nie stwierdził natomiast, by Skarżący nie załączył do skargi kasacyjnej odpowiedniej ilości odpisów.
Z art. 47 § 1 p.p.s.a. (stosowanym na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. do skarg kasacyjnych) wynika, że każde pismo strony (jeśli nie podlega reżimowi wynikającemu z art. 66 p.p.s.a., dotyczącemu doręczania pism między profesjonalnymi pełnomocnikami) winno zostać złożone do sądu z odpisami dla pozostałych stron postępowania. Nie budzi wątpliwości w sprawie, że do skargi kasacyjnej dołączono odpisy w odpowiedniej ilości, natomiast pismo pełnomocnika Skarżącego zawierające wniosek o przeprowadzenie rozprawy zostało złożone bez stosownego odpisu. Powyższe oznacza, że to pismo z 3 sierpnia 2016 r. dotknięte było brakiem w postaci niezłożenia odpowiedniej ilości jego odpisów, a nie skarga kasacyjna. Konsekwencją braku pisma z dnia 3 sierpnia 2016 r. nie mogło być więc odrzucenie skargi kasacyjnej, bowiem to nie ona dotknięta była brakiem formalnym.
Oceny tej nie może zmienić fakt, że Sąd pierwszej instancji wzywając pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej zaznaczył, że pismo należy nadesłać wraz z odpisem dla strony przeciwnej. Pełnomocnik usunął brak formalny skargi kasacyjnej, natomiast pismo z dnia 3 sierpnia 2016 r. dotknięte było brakiem formalnym uzupełnialnym na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Prawidłowe jest więc twierdzenie, zgodnie z którym do braków formalnych skargi kasacyjnej należy zaliczyć między innymi niezłożenie tego pisma, czyli skargi kasacyjnej, wraz z odpisami. Skoro jednak takim brakiem formalnym dotknięta była nie skarga kasacyjna, lecz pismo z dnia 3 sierpnia 2016 r., to skutkiem procesowym takiego braku nie mogło być odrzucenie innego pisma, czyli skargi kasacyjnej.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.
[pic]