Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł. skarżący J.W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że we wspólnym gospodarstwie domowym, którego miesięczny dochód wynosi 3.055,50 zł. zamieszkuje z żoną oraz bezrobotną córką. Wnioskodawca oświadczył także, że współwłaścicielem domu o powierzchni 170 m2. Dodał, że jest osobą bezrobotną i otrzymuje zasiłek przedemerytalny.
Na postanowienie Referendarza sądowego z dnia 27 września 2011 r. skarżący złożył sprzeciw.
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu stwierdzono, że analiza danych zawartych we wniosku jednoznacznie wskazała, iż skarżący dysponuje środkami na poniesienie kosztów postępowania. Z oświadczenia majątkowego wynika, że wnioskodawca wraz z żoną dysponuje stałym źródłem dochodu w wysokości 3.055,50 zł miesięcznie, który pozwala zgromadzić środki niezbędne do uiszczenia wpisu sądowego.
W zażaleniu z dnia 16 lipca 2012 r. skarżący wskazał, że poniesienie kosztów sądowych byłoby obciążeniem przekraczającym jego możliwości finansowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przedmiotem kontroli instancyjnej dokonywanej w postępowaniu zażaleniowym przez Naczelny Sąd Administracyjny jest zgodność z prawem orzeczeń wydawanych przez sądy pierwszej instancji. Co do zasady NSA nie rozpoznaje ponownie sprawy merytorycznie, a jedynie bada, czy przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia nie doszło do naruszenia przepisów prawa. Przedmiotem rozstrzygnięcia NSA nie jest więc istota sprawy, a jedynie ocena postępowania przed sądem pierwszej instancji.
Odnosząc przedstawione stwierdzenia do rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że Sąd pierwszej instancji trafnie stwierdził, iż sytuacja majątkowa skarżącego nie uzasadniała przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skoro bowiem miesięczne przychody skarżącego i jego żony wynoszą 3.055,50 zł. to wygospodarowanie 500 zł na wpis sądowy nie przekraczało ich możliwości finansowych. Instytucja prawa pomocy nie powinna bowiem prowadzić do przyznawania pomocy państwa dla osób, które nie czyniąc oszczędności we własnych wydatkach oczekują zrekompensowania kosztów postępowania.
Reasumując powyższe rozważania, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji, wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył przepisów obowiązującego prawa. Opłacenie przez wnioskodawcę wpisu należnego w niniejszej sprawie nie spowoduje uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla skarżącego oraz jego rodziny. Przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, określona w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie została w kontrolowanej sprawie spełniona. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zobligowany był oddalić wniosek skarżącego, co też uczynił, stosownie do przepisów obowiązującego prawa.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.