Uzasadnienie
Pismem z 6 lipca 2016 r. Z. sp.j. z siedzibą w L. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wniosła skargę na decyzję SKO w Łodzi z 23 maja 2016 r. wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku od nieruchomości za miesiące sierpień-grudzień 2015 r. W tym samym dniu skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 500 zł.
Zarządzeniami z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu spółki przez sądami administracyjnymi oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania doręczono na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 9 sierpnia 2016 r. (k. 20 akt sądowych).
W odpowiedzi 16 sierpnia 2016 r. nadesłany został uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, jednak do dnia dzisiejszego nie złożono aktualnego odpisu z KRS.
Postanowieniem z dnia 9 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił powyższą skargę. W uzasadnieniu wskazano, że pomimo prawidłowego i precyzyjnego sformułowania wezwania, strona skarżąca nie przedłożyła odpisu KRS, potwierdzającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej reprezentowania przed sądem.
Powyższe rozstrzygnięcie Spółka zaskarżyła zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z jednoznacznym brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarga obarczona była brakiem, który czynił niemożliwym ustalenie, czy pełnomocnik Skarżącej został należycie umocowany. Z tego względu przewodniczący wydziału uruchomił procedurę uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywając pełnomocnika Spółki do nadesłania KRS-u Skarżącej. W wezwaniu, doręczonym skutecznie adresatowi w dniu 16 sierpnia 2016 r., wyraźnie określono wynikający z art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a., rygor niezastosowania się do wezwania.
Ponieważ pełnomocnik spółki nie zadośćuczynił w pełni wskazanemu powyżej wezwaniu, sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był zastosować dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a. i skargę odrzucić.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu, w związku z czym wniesione zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.