Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lipca 2013 r. o sygn. akt I SA/Bd 490/12, mocą którego odrzucono zażalenie skarżącej z dnia 7 czerwca 2013 r. na postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 13 maja 2013 r. w przedmiocie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca naruszyła art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a."). Sąd wskazał, że zgodnie z przywołanym wyżej przepisem zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. WSA w Bydgoszczy opierając się na aktach sprawy stwierdził, że odpis postanowienia został doręczony stronie w dniu 29 maja 2013 r. W konsekwencji siedmiodniowy termin upływał 5 czerwca 2013 r. Sąd I instancji wskazał, że pomimo prawidłowego pouczenia o terminie do wniesienia zażalenia, skarżąca wniosła je w dniu 7 czerwca, tym samym naruszony został art. 194 § 2 p.p.s.a. W efekcie zgodnie z art. 178 p.p.s.a. Sąd I instancji odrzucił skargę.
W dniu 6 sierpnia 2013 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Skarżąca zarzuciła orzeczeniu naruszenie art. 245 § 3 p.p.s.a. poprzez jego pominięcie i nie zwolnienie skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych. W uzasadnieniu przedstawiła treść przepisów dotyczących instytucji prawa pomocy i wskazała, że Sąd I instancji nie poddawał w wątpliwość oświadczenia majątkowego złożonego przez skarżącego na formularzu PPF.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy nie jest oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, lecz wydane w trybie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Zarówno w petitum zażalenia, jak i w jego uzasadnieniu wnoszący zażalenie w ogóle nie odnosi się do istoty przedmiotu z zaskarżonego postanowienia. Tymczasem prawidłowo zastosowany przez Sąd I instancji przepis art. 178 p.p.s.a obligował go do odrzucenia środka odwoławczego. Tym samym wniesione zażalenie jest całkowicie pozbawione podstaw.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.