Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1801/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sprzeciw P. B. od zarządzenia referendarza sądowego WSA w Poznaniu z dnia 16 listopada 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 lipca 2015 r. w przedmiocie odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych.
Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że zarządzeniem z dnia 16 listopada 2015 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis powyższego zarządzenia, wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni, został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 19 listopada 2015 r.
Pismem z dnia 2 grudnia 2015 r. skarżący wniósł sprzeciw na ww. zarządzenie.
W zaskarżonym postanowieniu WSA w Poznaniu odrzucił sprzeciw, mając na względzie, że zaskarżone zarządzenie zostało skarżącemu doręczone w dniu 19 listopada 2015 r., a zatem ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu był dzień 26 listopada 2015 r.
W zażaleniu na ww. postanowienie skarżący, wnosząc o jego uchylenie, wskazał, że Sąd w postanowieniu dał dowód, iż skarżący "nie ma szans walczyć o swoje na legalnej drodze prawnej". Podniósł, że jego dochody drastycznie spadły i nie jest w stanie uiścić koszów sądowych w oznaczonej przez sąd kwocie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Skarżący w żaden sposób nie kwestionuje ustaleń wskazanych przez Sąd pierwszej instancji, podnosząc okoliczności, które nie mają żadnego wpływu na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie zaskarżone zarządzenie zostało skarżącemu doręczone w dniu 19 listopada 2015 r., słusznie wskazał więc Sąd pierwszej instancji, że ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu był dzień 26 listopada 2015 r. – co wynika z art. 259 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji, tj. w sytuacji wniesienia sprzeciwu po terminie, Sąd pierwszej instancji zobligowany był – zgodnie z dyspozycją art. 259 § 2 p.p.s.a. – sprzeciw odrzucić.
Ponieważ zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.