Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Po 848/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie wywołanie wnioskiem P. Ś. (dalej: "Skarżący") z 10 stycznia 2022 r. o uzupełnienie wyroku wydanego 16 listopada 2021 r. w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że postępowanie zainicjowane wnioskiem Skarżącego o uzupełnienie wyżej wskazanego wyroku stało się bezprzedmiotowe, bowiem w tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. akt II FZ 19/22 wydał już prawomocne rozstrzygnięcie.
Pismem z 26 maja 2022 r. Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, domagając się uzupełnienia wyroku, uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia o umorzeniu postępowania oraz rozpoznania zażalenia na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony). Przepis ten, na mocy art. 193 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Postępowanie staje się bezprzedmiotowe wtedy, gdy w jego toku wystąpią takie zdarzenia, w następstwie których sprawa sądowoadministracyjna definitywnie nie może być kontynuowana. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych.
W rozpoznawanej sprawie jest ona następstwem przyczyn przedmiotowych bowiem WSA w Poznaniu postanowieniem z 13 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Po 848/20 odmówił Skarżącemu uzupełnienia wyroku z 16 listopada 2021 r. Wywiedzione na to postanowienie przez Skarżącego zażalenie zostało oddalone przez NSA postanowieniem z 28 marca 2022 r., sygn. akt II FZ 19/22.
W związku z powyższym wniosek Skarżącego o uzupełnienie wyżej wymienionego wyroku został już prawomocnie rozpoznany.
Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdza, że kolejny wniosek skarżącego z 10 stycznia 2022 r. w tym zakresie nie podlegał merytorycznemu rozpoznaniu, a zatem zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe.
Dodatkowo wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 197 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. W konsekwencji Sąd kasacyjny nie mógł przychylić się do wniosku Skarżącego i rozpoznać sprawy objętej zażaleniem na rozprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji.