Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1417/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P. P. wstrzymania wykonania postanowienia Ministra Finansów z dnia 10 lutego 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnej.
Sąd pierwszej instancji uznał, że zaskarżone postanowienie jest niewątpliwie aktem administracyjnym nie podlegającym wykonaniu, gdyż jest aktem negatywnym, czyli odmownym. W tej sytuacji wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie mógł zostać uwzględniony w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu z dnia 2 lipca 2012 r. Skarżący podniósł, że ww. postanowienie jest krzywdzące i z takim rozstrzygnięciem nie można się zgodzić.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi: 1) na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania;
2) na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie aktu lub czynności w całości lub w części;
3) na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz na akty terenowych organów administracji rządowej - właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie uchwały lub aktu w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie (§ 2). Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (§ 3).
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (tak również J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 122). Zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne.
Wobec tego, że przedmiotem zaskarżenia do Sądu pierwszej instancji na gruncie niniejszej sprawy jest postanowienie Ministra Finansów z dnia 10 lutego 2012 r. utrzymujące w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 21 lipca 2011 r. odmawiające wstrzymania czynności egzekucyjnej, zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że akt ten nie nadaje się do wykonania. Brak było zatem podstaw do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z tych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 197 w związku z art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.