Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2008 r. o sygn. I SA/Łd 1195/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - działając na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) - odrzucił wniosek J. F. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. F. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 lipca 2008 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r.
2. Uzasadniając postanowienie WSA w Łodzi podał, że zarządzeniem z dnia 10 września 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł. Odpis w.w. zarządzenia wraz z pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia powyższego braku został doręczony skarżącemu w dniu 30 września 2008 r. w sposób zastępczy, tj. poprzez pozostawienie pisma w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce na korespondencję
Postanowieniem z dnia 24 października 2008 r. WSA w Łodzi odrzucił skargę skarżącego z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Odpis tegoż postanowienia doręczony został skarżącemu osobiście w dniu 29 października 2008 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru).
Wnioskiem z dnia 6 listopada 2008 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, wpłacając jednocześnie 400 zł tytułem wpisu.
WSA w Łodzi, powołując art. 85 oraz art. 87 § 1, 2 i 3 P.p.s.a., podniósł, że wniosek skarżącego został złożony po upływie 7 dni od ustania przyczyny przekroczenia terminu do wniesienia wpisu. Podniesiono, że z treści wniosku wynika, że przyczyną, dla której skarżący nie zastosował się do treści w.w. zarządzenia, był brak wiedzy o istnieniu takiego obowiązku, wynikający z faktu nieobecności w kraju. W.w. przeszkoda ustała w dniu 29 października 2008 r., kiedy skarżący otrzymał postanowienie o odrzuceniu skargi. Od tej daty rozpoczął bieg termin 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, kończąc swój bieg w dniu 5 listopada 2008 r. Tak określony termin został przez skarżącego przekroczony, gdyż wniosek wraz z dowodem uiszczenia wpisu został złożony w dniu 6 listopada 2008 r. WSA w Szczecinie podkreślił, że złożenie wniosku po terminie uniemożliwia jego merytoryczne rozpoznanie.
3. Zażalenie od powyższego postanowienia WSA w Szczecinie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył skarżący, wnosząc o uchylenie tegoż postanowienia i "przywrócenie terminu do złożenia zażalenia lub wrócenie sprawy do ponownego rozpoznania".
Uzasadniając zażalenie, skarżący podniósł, że dopiero z postanowienia Sądu dowiedział się możliwości przywrócenia terminu oraz o siedmiodniowym terminie do dokonania tejże czynności. Zwrócono również uwagę, że w okresie tym przypadało "Święto Zmarłych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona w terminie nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jeżeli strona nie dochowa w.w. siedmiodniowego terminu, sąd - w myśl art. 88 zd. 1 P.p.s.a. - odrzuci wniosek o przywrócenie terminu.
Stosując powyższą regulację prawną do przedmiotowej sprawy, należy uznać, że zasadnie Sąd I instancji uznał, że skoro postanowienie z dnia 24 października 2008 r., w wyniku którego skarżący dowiedział się o niezachowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczono mu w dniu 29 października 2008 r., to termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął wraz z dniem 5 listopada 2008 roku. Zasadnym więc było odrzucenie w.w. wniosku o przywrócenie terminu z dnia 6 listopada 2008 r., skoro został on złożony z przekroczeniem w.w. terminu.
W złożonym zażaleniu skarżący podniósł, że nie został poinformowany o przysługującym mu prawie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ani o siedmiodniowym terminie na dokonanie tejże czynności. Odnosząc się do powyższego, należy zwrócić uwagę, że sąd nie ma obowiązku udzielania pouczeń co do wszelkich możliwych zachowań skarżącego w toku postępowania; obowiązek odnosi się do wskazówek i pouczeń celowych z punktu widzenia prawidłowego przebiegu procesu i gwarancji procesowych. W myśl z art. 6 P.p.s.a., sąd powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać je o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Jednakże przyjmuje się, że wskazówki i pouczenia sądu powinny dotyczyć dokonywanych przez stronę czynności procesowych na danym etapie postępowania i w powstałej sytuacji procesowej.
Niezasadne jest więc powoływanie się przez skarżącego, że w otrzymanym pouczeniu nie został poinformowany o możliwości wniesienia o przywrócenie terminu, ani o czasie, w jakim należy dokonać tejże czynności.
W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., jeżeli m.in. od skargi nie został uiszczony należny wpis, to podlega ona odrzuceniu. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. wiąże z niedochowaniem terminu do wniesienia wpisu przez stronę określone sankcje. Jeśli zatem Sąd I instancji - stosownie do art. 6 P.p.s.a. - pouczył stronę o możliwości złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia z uzasadnieniem, nie można stawiać zarzutu, że zaniechał ciążącego na nim obowiązku poinformowania strony co do czynności procesowych, czy też o skutkach prawnych tych czynności. Takie pouczenie, dotyczące możliwości złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 24 października 2008 r. zostało dołączone do tegoż postanowienia i doręczone skarżącemu osobiście w dniu 29 października 2008 r. wraz z tym postanowieniem.
Należy również zauważyć, że w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W 2008 r. Święto Wszystkich Świętych przypadało w sobotę, natomiast ostatni dzień terminu dla dokonania wpisu sądowego w rozpoznawanej sprawie - 5 listopada 2008 r. - przypadał na środę, zatem przepis art. 83 § 2 P.p.s.a. nie mógł mieć zastosowania.
- 5. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.