Uzasadnienie
Skarżąca W.M., pismem z 10 września 2017 r. wystąpiła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2017r., sygn. akt III SA/Wa 1622/16. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że do uchybienia terminu doszło na skutek uchybienia pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Skarżąca w dniu 28 czerwca 2017r. poprosiła pełnomocnika o złożenie w jej imieniu wniosku o uzasadnienie wyroku. W dniu 3 lipca 2017r. pełnomocnik poinformował Skarżącą drogą wiadomości e-mail, że wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia został złożony. W związku z faktem, że przez długi czas uzasadnienie wyroku nie było Skarżącej przesyłane, Skarżąca udała się do czytelni akt w dniu 5 września 2017r. i dowiedziała się, że wniosek o uzasadnienie wyroku wbrew ww. wiadomości od pełnomocnika nie został złożony. Do wniosku Skarżąca załączyła oświadczenie pełnomocnika z 10 września 2017 r
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przywrócenia terminu. Zdaniem sądu, wskazany przez Skarżącą i jej pełnomocnika powód uchybienia terminowi do wniesienia skargi z całą pewnością nie uzasadnia przyjęcia, że miał miejsce brak winy pełnomocnika w uchybieniu terminowi, lecz wręcz przeciwnie - świadczy o co najmniej lekkim niedbalstwie pełnomocnika Skarżącej. Kancelaria zajmująca się świadczeniem usług prawniczych powinna tak zorganizować pracę przy odbiorze i wysyłaniu korespondencji oraz nadzór nad tymi czynnościami, aby korespondencja była odbierana i wysyłana właściwie, w sytuacji w której nie mają miejsca nadzwyczajne okoliczności. Profesjonalny pełnomocnik nie może bowiem oczekiwać, że brak staranności i nadzoru na korespondencją będzie rekompensowany przez Sąd, przez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanych czynności. Powierzenie przez pełnomocnika strony odbioru i wysyłania przesyłek pracownikom zatrudnionym w kancelarii powoduje, iż niewywiązanie się przez tych pracowników z tych obowiązków w sposób prawidłowy, bez wyraźnych przeszkód obiektywnych, obciąża również osobę zlecającą czynności tym pracownikom, czyli pełnomocnika.
Powyższe rozstrzygnięcie Skarżąca zaskarżyła zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
Jak stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu (por. art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Należy podkreślić, że zastosowanie instytucji przywrócenia uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy zaprezentowana argumentacja uprawdopodobni brak winy strony (jej pełnomocnika).
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca okoliczności takich nie uprawdopodobniła. Jak trafnie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji, okoliczności przedstawione przez Skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie były spowodowane żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia. Słusznie zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że zgodnie z jednolitą linią orzeczniczą sądów administracyjnych, niedochowanie przez adwokata ciążącego na nim obowiązku należytego dbania o interesy jego mandanta, powoduje, iż mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika, a pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności.
Ponieważ Skarżąca nie wykazała, iż w sprawie zaistniały przesłanki dające podstawę do przywrócenia terminu, zaskarżone postanowienie ocenić należało jako zgodne z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.