Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 17 listopada 2016 r., sygn. akt II FZ 752/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Małgorzata Wolf–Kalamala
Rozpoznanie
w 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 1299/15 w przedmiocie odrzucenia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 24 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1299/15, odrzucił skargę J. Z. – nazywanej dalej "Skarżącą", na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 27 października 2015 r.

Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że prawomocnym postanowieniem odmówiono Skarżącej przyznania prawa pomocy, a następnie zarządzeniem z 10 maja 2016 r. wezwano ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie to zostało doręczone Skarżącej 30 maja 2016 r. w trybie przewidzianym w art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Tym samym, kierując się art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca stwierdziła, że nie ma ono podstaw prawnych i faktycznych, ponieważ Skarżąca nie została wezwana przez Sąd pierwszej instancji do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest bezzasadne, dlatego podlega oddaleniu.

Z akt sprawy wynika, że na wskazany przez Skarżącą adres została nadana przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego. Przesyłka ta została dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (k. 86 i 87 akt sprawy). Pierwszy raz została awizowana 16 maja 2016 r., drugi raz 24 maja 2016 r. Z pieczęci widniejącej na kopercie oraz adnotacji na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie została odesłana do sądu 31 czerwca 2016 r. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że wezwanie zostało doręczone Skarżącej zgodnie z art. 73 P.p.s.a. 30 maja 2016 r. – a co za tym idzie, skoro Skarżąca nie uiściła wpisu w przewidzianym terminie, skargę należało odrzucić, tak jak tego wymaga art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.