Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 537/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił U. K. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 marca 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.
Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. decyzję pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania, podnosząc, iż wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi zagraża podatnikowi wyrządzeniem znacznej szkody.
Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca nie wykazała przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, oprócz ogólnikowego stwierdzenia, iż wykonanie decyzji zagraża wyrządzeniem znacznej szkody pełnomocnik skarżącej w żaden sposób nie uzasadnił zgłoszonego wniosku, nie poparł go również stosowną dokumentacją. W istocie pełnomocnik skarżącej przytoczył jedynie część przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jednocześnie wskazał, że z analizy akt administracyjnych sprawy także nie wynika, aby w sprawie występowały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.
W zażaleniu pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie ocenił, że w rozpatrywanym przypadku przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie zostały spełnione. Niewątpliwie pełnomocnik skarżącej nie przedstawił sytuacji majątkowej swojej mocodawczyni i ewentualnych, realnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przedłożył też żadnych dokumentów, z których wynikałyby powyższe okoliczności. Tymczasem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zatem zobligowana do wykazania, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Podkreślić należy, że brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14, publ. www.cbois.nsa.gov.pl).
W zażaleniu także nie wskazano na żadne konkretne okoliczności, które mogłyby powyższą ocenę zmienić.
Mając na względzie powyższe, uznać należało, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji