Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 września 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 665/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Z. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 29 kwietnia 2016 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 17 sierpnia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu, ustalonego zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2016 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) Sąd skargę odrzucił.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie, wskazując że w sprawie toczy się postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. zwracał się do Sądu z wnioskiem o podanie postanowienia jakie powinno zapaść w kwestii zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem nie odbierał korespondencji w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W myśl art. 199 P.p.s.a., strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne, na stronie wnoszącej ciąży obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Z kolei, jak stanowi art. 220 § 3 tej ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżący w niniejszej sprawie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Zarządzenie wzywające podatnika do uiszczenia wpisu zostało doręczone 22 sierpnia 2016 (k. 25 akt sądowych). Ponieważ strona nie uiściła we wskazanym terminie wpisu w należnej wysokości, Sąd administracyjny pierwszej instancji – z uwagi na jednoznaczną treść art. 220 § 3 P.p.s.a. – zobowiązany był skargę odrzucić. W tym stanie rzeczy zażalenie uznać należało za nieuzasadnione.
Odnosząc się do argumentacji strony zawartej w zażaleniu - mimo że nie ma ona wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie - wskazać należy, że wniosek strony o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem z dnia 25 lipca 2016 r. pozostawiony został bez rozpoznania wobec nieprzedłożenia na wezwanie referendarza sądowego wypełnionego urzędowego formularza PPF.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., zażalenie oddalił.