Uzasadnienie
- 1. Zaskarżonym postanowieniem z 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 574/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 19 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
- 2. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że postanowienie organu odwoławczego, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia, zostało doręczone Skarżącej 30 stycznia 2017 r. Skarżąca nadała skargę na to postanowienie 2 marca 2017 r. WSA odrzucił więc tę skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. Ustawowy termin do wniesienia skargi w tej sprawie upływał bowiem 1 marca 2017 r.
- 3. W zażaleniu na to postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin ten – zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. – wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. Skarżąca została o tym pouczona (vide s. 3 postanowienia SKO w aktach administracyjnych). Skoro więc postanowienie SKO zostało doręczone Skarżącej 30 stycznia 2017 r., to termin do wniesienia skargi upływał 1 marca 2017 r. (środa). Tymczasem Strona złożyła skargę dopiero 2 marca 2017 r. Słusznie więc WSA zastosował art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i odrzucił skargę jako spóźnioną.
- 5. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.