Uzasadnienie
Skargą z dnia 17 października 2011 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, I. P. (dalej jako: "Skarżąca") zaskarżyła 5 decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 21 września 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2005, 2006, 2007, 2009 i 2010.
Przewodniczący Wydziału, działając na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." w dniu 16 listopada 2011 r. zarządził rozdzielenie skarg na decyzje, które zostały ujęte w wyżej wymienionym piśmie Skarżącej.
Kolejno zarządzeniem z dnia 16 listopada 2011 r., Przewodniczący Wydziału na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 21 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie 100 zł. Podstawę prawną zarządzenia stanowił § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie, Skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz prowadzenie sprawy na koszt Skarbu Państwa. W uzasadnieniu podniosła między innymi, że sprawy dotyczące ubezpieczeń społecznych oraz świadczeń lekarskich są zwolnione od wszelkich opłat sądowych przez co postępowanie to jest dla niej bezpłatne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 214 p.p.s.a. zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wpis w niniejszej sprawie został ustalony, przez Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawa obliczenia wpisu od skargi wskazana przez Sąd I instancji jest prawidłowa. Stosownie bowiem do § 1 pkt 1 rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi w przypadku należności pieniężnej do 10.000 zł – 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł.
Skarga w niniejszej sprawie jest bezsprzecznie skargą dotyczącą należności pieniężnej do 10.000 zł, a zatem kwestionowane przez Skarżącą zarządzenie ustala wysokość wpisu w prawidłowej wysokości i opiera je na właściwej podstawie prawnej.
Pozostałe kwestie podniesione w zażaleniu nie mają związku z prawidłowością ustalenia wysokości wpisu w zaskarżonym zarządzeniu, a tylko pod takim kątem Naczelny Sąd Administracyjny mógł rozpoznać przedmiotowe zażalenie.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 i 198 p.p.s.a.