Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek o przewrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 października 2011 roku w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.
W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji podał, że postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Przedmiotowe orzeczenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 kwietnia 2012 r. Od powyższego orzeczenia nie został wniesiony sprzeciw, stało się więc ono prawomocne z dniem 3 maja 2012 r. W dniu 30 kwietnia 2012 r. do sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego zatytułowane wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Do wniosku załączono szereg dokumentów, obrazujących sytuację majątkową skarżącego.
W ocenie sądu pierwszej instancji nie jest możliwe złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, w przypadku prawomocnego merytorycznego rozstrzygnięcia postępowania w zakresie prawa pomocy. Taki wniosek należy uznać za niedopuszczalny, gdyż nawet jego pozytywne rozstrzygnięcie nie wywoływałoby żadnych skutków w sprawie. W przypadku przywrócenia terminu do złożenia dokumentów uzupełniających wniosek o przyznanie prawa pomocy, nadal istniałoby prawomocne postanowienie w przedmiocie odmowy prawa pomocy, które uniemożliwiałoby ponowne rozstrzygnięcie tej kwestii.
Na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że powodem nieterminowego przesłania żądanych przez referendarza sądowego dokumentów była jego choroba, która nie pozwoliła mu w terminie skontaktować się z klientem. Dalej argumentował, że jego mocodawca nie może ponosić ujemnych skutków procesowych z powodu choroby swojego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie sądu pierwszej instancji odpowiada prawu mimo błędnego uzasadnienia.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia łącznie przesłanek wymienionych w art. 87 p.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jednocześnie zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, bowiem wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o prawo pomocy jest niedopuszczalny, gdyż uchybienie terminowi, o którego przywrócenie wnosi strona, nie powoduje w istocie dla niej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przepisy ustawy nie zakreślają przy tym żadnych terminów, które zawężałyby czas, w jakim skarżący może wystąpić z takim wnioskiem, ani nie zakazują występowania z takim wnioskiem wielokrotnie.
Zatem brak uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakreślonym terminie, skutkuje jedynie rozpoznaniem pierwotnie złożonego formularza PPF i nie wyklucza możliwości ponownego złożenia kompletnego wniosku o prawo pomocy. W tej sytuacji należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest dopuszczalny. Przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Nawet bowiem negatywne rozpoznanie pierwotnie złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie uniemożliwia mu ponownego złożenia takiego wniosku, który sąd zobowiązany będzie rozstrzygnąć pod kątem przesłanek z art. 165 p.p.s.a. (por. postanowienie Nasz 16 października 2009 roku sygn. akt II FZ 421/09 dostępne w bazie CBOIS na www.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.