Uzasadnienie
II FZ 78/09
UZASADNIENE
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek "F. [...]" Sp. z o.o. w W. (dalej Spółka) o wstrzymanie wykonania. W uzasadnieniu Sąd wskazał art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) i stwierdził, że Spółka nie wykazała we wniosku o wstrzymanie wykonania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na powyższe postanowienie Spółka wniosła zażalenie, wskazując, że przesłanką uzasadniającą wstrzymanie była kwestia "prejudycjalności postępowania wszczętego skargą o sygn. [...]". Wskazała także, że głównym argumentem przemawiającym za uchyleniem zaskarżonego postanowienia jest konkluzja Sądu, w której stwierdzono, że: "Nie można tracić z pola widzenia, że ewentualne uwzględnienie skargi przez Sąd może doprowadzić do zwrotu stronie należności uiszczonych wskutek wykonania zaskarżonej decyzji".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Stwierdzenie taki wyraził sąd pierwszej instancji w zaskarżonym przez Spółkę postanowieniu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu braku uzasadnienia wniosku Spółki w tym zakresie, należy uznać za zgodne prawem.
Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.