Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 884/15, H. G. został wezwany na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej P.p.s.a.) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję z dnia 6 lipca 2015 r., w wysokości 100 zł. Kwotę należnego wpisu ustalono w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie Rady Ministrów).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wskazał, że opłaty w sprawie są nie do przyjęcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (por. art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Zaskarżone zarządzenie znajduje zatem podstawę w przytoczonych przepisach. Przewodniczący Wydziału zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. – skarżący został skutecznie wezwany do uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi. Także wysokość wpisu od skargi określona została w prawidłowej wysokości, zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów.
Należy przy tym zauważyć, że zażalenie skarżącego nie zawiera argumentu, który wskazywałby na wadliwość zaskarżonego zarządzenia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.