Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (sygn. akt I SA/Lu 722/13) na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), wezwał E. sp. z o.o. w W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 1126 zł stosownie do § 1 pkt 2 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, zwanego dalej: "rozporządzeniem"). Skargą kasacyjną zaskarżony został wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2013 r. oddalający skargi spółki na decyzje Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 26 kwietnia 2013 r. w przedmiocie podatku od gier za grudzień 2010 r. i z dnia 17 czerwca 2013 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za grudzień 2010 r.
Na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła zażalenie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy temu Przewodniczącemu do ponownego rozpoznania. Wniosła także o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: art. 216, art. 231, art. 220 § 1 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 2 w związku z § 3 rozporządzenia poprzez błędne zastosowanie i w konsekwencji wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości wyższej, niż wynikająca ze stawki określonej przepisami. W uzasadnieniu zażalenia jego autor wskazał, że zaskarżone do Sądu decyzje miały ten sam przedmiot zaskarżenia – ustalony zgodnie z art. 216 p.p.s.a. – była to kwota żądanej za ten miesiąc nadpłaty. Następnie Sąd zasądził na rozprawie połączenie obu spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, powołując się na przepis art. 111 § 1 p.p.s.a. i w konsekwencji wydał jeden wyrok oddalający skargę na obie decyzje.
W ocenie spółki skarga dotyczy jednego wyroku, a więc i jednej sprawy. Przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie nie są dwie należności pieniężne, lecz jedna, ta sama należność. Dodaje, iż w razie uwzględnienia skarg, nie otrzyma od organów podatkowych za wspomniany miesiąc kwoty w podwójnej wysokości, lecz kwotę jednokrotną, równą dochodzonej nadpłacie (i zarazem równą różnicy w wysokości zobowiązania podatkowego). Na jednolity charakter sprawy, mimo istnienia dwóch zaskarżonych decyzji wskazał w jej ocenie Sąd, łącząc je nie tylko do wspólnego rozpoznania, ale i rozpatrzenia, powołując się na art. 111 § 1 p.p.s.a., który przewiduje obligatoryjne połączenie spraw, jeśli mogły być objęte jedną skargą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Podkreślić należy, że sygnalizowane przez stronę zagadnienie było już przedmiotem rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach skarżącej spółki zapadających na gruncie tożsamego stanu faktycznego (zob. przykładowo: postanowienia NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 530-531/14, II FZ 533/14 i II FZ 544/14 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). Sąd odwoławczy w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela prezentowaną w powołanych orzeczeniach argumentację.
W pierwszej kolejności stwierdzić bowiem należy, że połączenie kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (tak jak miało to miejsce w rozpatrywanym przypadku) ma charakter techniczny, organizacyjny i należy do pojęć z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli, jak w niniejszej sprawie, połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje wprawdzie jeden wyrok, ale jest to jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., co do formy orzeczenia, natomiast w znaczeniu materialnym zawiera on oddzielne rozstrzygnięcia, co do każdej z połączonych spraw (skarg).
Od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku rozstrzygającego dwie różne sprawy (zapoczątkowanych dwoma różnymi skargami) powinien zostać pobrany wpis tak, jakby skargę kasacyjną wniesiono w każdej z tych spraw z osobna. Zatem połączenie spraw do ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie uzasadnia zmniejszenia obciążenia finansowego spółki poprzez pobranie wpisu od skargi kasacyjnej w takiej wysokości, jakby zaskarżany wyrok rozstrzygał tylko jedną sprawę, a nie dwie.
Stosownie do § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skarg, nie mniej jednak niż 100 zł. Zatem zasadnie Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 722/13 wezwał spółkę do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, w każdej z tych (rozumianych materialnie, a nie formalnie) spraw oddzielnie na podstawie § 3 w zw. z § 1 pkt 2 rozporządzenia czyli w kwocie 2 x 563 zł = 1126 zł.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania, należy wskazać, że brak jest podstawy prawnej do ich przyznania stronie w postępowaniu zażaleniowym.