Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 maja 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 1 czerwca 2016 r. (k. 15 akt sąd.). W terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 27 lipca 2016 r. oddalające wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 września 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 28 września 2016 r. (k. 90 akt sąd.). W terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył pismo z dnia 4 października 2016 r., w którym ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 17 października 2016 r. odrzucił skargę P.B. W uzasadnieniu wskazano, że na skarżącym ciążył wynikający z prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy obowiązek uiszczenia wpisu od skargi.
Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidło postanowił o odrzuceniu skargi. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Postanowienie WSA w zyskało walor prawomocności, trafnie przyjęto w zaskarżonym postanowieniu, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie mogło uchronić skarżących przed ujemnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Obowiązkiem skarżących domagających się zmiany postanowienia w tym przedmiocie jest wykazanie, że nastąpiła zmiana ich sytuacji majątkowej w porównaniu do tej ocenianej poprzednio. Złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może zatem uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Z tego względu zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę.
Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji