Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 25 listopada 2016 r., sygn. akt II FZ 796/16

Uzasadnienie

1. 1. Postanowieniem z dnia 5 października 2016 r. o sygn. I SA/Sz 451/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Z. K. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie (dalej: SKO) z dnia 15 kwietnia 2016 r. o nr [...] w przedmiocie umorzenia odsetek za zwłokę oraz rozłożenia na raty zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2. 2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji.
3. 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Szczecinie podał, że skarżący w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 maja 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł, w terminie do jego uiszczenia wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
4. 2.2. Postanowieniem z dnia 28 lipca 2016 r. referendarz sądowy WSA w Szczecinie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na skutek wniesionego sprzeciwu na zapadłe orzeczenie referendarza, WSA w Szczecinie postanowieniem z dnia 6 września 2016 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Odpis tego postanowienia wraz z ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi, doręczono skarżącemu w dniu 19 września 2016 r. Do chwili wydania przez WSA w Szczecinie zaskarżonego postanowienia kwota należna tytułem wpisu od skargi nie została uiszczona. Odrzucając skargę skarżącego WSA w Szczecinie stwierdził, że nieuiszczenie w zakreślonym terminie należnego wpisu sądowego obligowało Sąd pierwszej instancji od odrzucenia skargi.
5. 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
6. 3.1. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Szczecinie, w którym sformułował wniosek o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi do rozpoznania. W uzasadnieniu podniósł, że zaskarżone postanowienie skutkuje pozbawieniem skarżącego możliwości obrony swych praw oraz "odmawia mu udzielenia ochrony prawnej w sytuacji, gdy występuje w niniejszej sprawie bez reprezentacji w osobie profesjonalnego pełnomocnika, zaś uchybienie terminu nie mogło i nie miało żadnego negatywnego wpływu na tok przedmiotowego postępowania oraz nie spowodowało ani nie zmierzało do powstania jego przewlekłości".
7. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
8. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że w zażaleniu skarżący nie kwestionuje faktu nieuiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, a jego wadliwości upatruje wyłącznie w ewentualnym pozbawieniu możliwości obrony jego praw. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawidło postanowił o odrzuceniu skargi. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
9. 4.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego tego Sądu z dnia 28 lipca 2016 r. - orzeka jako sąd drugiej instancji - zatem postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 6 września 2016 r. wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, ponieważ nie przewidują tego przepisy p.p.s.a., a postanowienie to zyskuje walor prawomocności z chwilą jego wydania. Tym samym należy uznać, że zasadnie skarżący ponownie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiścił. W rezultacie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi przewidziana w art. 220 § 3 p.p.s.a., którą WSA w Szczecinie prawidłowo powołał w zaskarżonym postanowieniu. Należy zgodzić się tym samym z Sądem pierwszej instancji, że w zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował ten Sąd do odrzucenia skargi. Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że działanie WSA w Szczecinie w jakikolwiek sposób mogło pozbawiać go ochrony swych praw. Skarżącemu umożliwiono skorzystanie z możliwości złożenia wniosku o udzielenia prawa pomocy, z której to możliwości skarżący skorzystał. Wnikliwa ocena referendarza sądowego, a następnie WSA w Szczecinie nie dały podstaw do stwierdzenia wystąpienia przesłanek obligujących ten Sąd do udzielenia skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
10. 4.4. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.