Uzasadnienie
UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 30 listopada 2012 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 13 listopada 2012 r. zapadł nieprawomocny wyrok w sprawie II SA/Po 819/12, w którym Sąd uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia 30 lipca 2012r. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. W niniejszym postępowaniu skarżąca- A. sp. z o.o. w P. skarży decyzję SKO w P. z dnia 30 listopada 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2007 r. W obu tych sprawach sporną jest kwalifikacja działki numer 22 z arkusza mapy 19 obręb P., w której posadowiony jest wielopoziomowy parking, będący przedmiotem opodatkowania, jak i kwestia uznania tego parkingu za budynek i wykonywanego w stosunku do tej działki zarządu.
Od ustaleń poczynionych w postępowaniu objętym wydanym już wyrokiem a opartych na dokumentach i wyrażonych tam stanowiskach organów zależy czy zasadnym jest obciążenie strony skarżącej podatkiem od nieruchomości za 2007r., co z kolei jest przedmiotem niniejszego postępowania. W tej sytuacji Sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie wszczętej wskutek wniesionej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270.) – dalej: p.p.s.a. - zawiesił postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Po 819/12.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a poprzez błędne przyjęcie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy dotyczącej uwzględnienia w jej rozliczeniach z tytułu podatku od nieruchomości za 2007 r. parkingu podziemnego zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie odmowy zmian w ewidencji gruntów (sygn. akt II SA/Po 819/12) dotyczącego działki, na której posadowiony jest ten parking, w szczególności gdy ten parking podziemny w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości i w efekcie wszelkie ustalenia dotyczące kwalifikacji ewidencyjnej wskazanego gruntu nie mają znaczenia z perspektywy obciążenia podatkiem od nieruchomości parkingu podziemnego. W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu podniesiono, że z zaskarżonego postanowienia nie wynika z jakich przyczyn Sąd uznał, że od ustaleń poczynionych w postępowaniu w sprawie zmian w ewidencji gruntów zależy obciążenie Spółki podatkiem od nieruchomości za 2007 r. W dalszej części uzasadnienia skarżąca, powołując się na złożone do akt sprawy prywatne ekspertyzy, wywodziła, że parking podziemny w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu wpadkowym jest kwestia prawidłowości zawieszenia postępowania sądowego w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a a nie rozstrzygnięcie sprawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości garażu podziemnego. Zgodnie ze wskazanym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sadowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zwieszenie postępowania na podstawie wskazanej przesłanki ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, ale nie może być dowolne. Obowiązkiem sądu jest zatem rozważenie i wyjaśnienie wszystkich okoliczności, jakimi się kierował rozstrzygając o wstrzymaniu toku czynności procesowych (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego.
Wydanie 3. LexisNexis. 2011, str. 305). Wskazane w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a przyczyny zawieszenia postępowania mają prejudycjalny charakter. Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi być istotne z punku widzenia realizacji celu postępowania sądowadministracyjnego oraz musi mieć bezpośredni i decydujący wpływ na wynik sprawy, w której ma być zawieszone postepowanie. W razie, zaś wystąpienia tej przesłanki obowiązkiem sądu jest rozważenie celowości zawieszenia postępowania z punktu widzenia ekonomii procesowej i sprawiedliwości. W szczególności Sąd powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. Z drugiej strony musi rozważyć przesłanki zawieszenia postępowania w świetle obowiązku rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postepowania wynikającej z art. 7 p.p.s.a. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji ograniczył się w zasadzie do wskazania na inne toczące się postępowanie sądowoadministracyjne i stwierdzenia, że od jego wyniku zależeć będzie rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Jak trafnie podniesiono w zażaleniu, z rozważań Sądu nie wynika z jakich przyczyn uznał, że od ustaleń poczynionych w postępowaniu w sprawie zmian w ewidencji gruntów zależy opodatkowanie podatkiem od nieruchomości za 2007 r. spornego garażu podziemnego. Te wskazane braki zaskarżonego postanowienia uniemożliwiają instancyjną kontrolę jego prawidłowości, tak pod względem wystąpienia podstawy z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak i celowości zawieszenia postępowania z punku widzenia wskazanych uprzednio przesłanek. Rozważając ponownie kwestię zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie Sąd uwzględni powyższe uwagi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.