Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (sygn. akt III SA/Po 931/15) odrzucił zażalenie R. P. – nazywanego dalej "Skarżącym", na postanowienie z 10 marca 2016 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia sędziego.
W motywach postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie odmawiające wyłączenie referendarza. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu. Tym samym, zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", zażalenie to podlega odrzuceniu.
W piśmie z 26 sierpnia 2016 r. Skarżący wniósł o uchylenie wspomnianego na wstępie postanowienia, wskazując, że jest ono niezasadne i sprzeczne ze stanem faktycznym oraz prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne, dlatego zostało oddalone.
Mając na uwadze treść art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. oraz dotychczasowy przebieg postępowania sądowoadministracyjnego, należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie. Pomimo wezwania do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia pisma oraz wcześniejszej odmowy przyznania Skarżącemu prawa pomocy, Skarżący w przewidzianym terminie nie zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., zażalenie należało odrzucić.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.