Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 415/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w T. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 stycznia 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 kwietnia 2022 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: "KRS") w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Spółka, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie usunęła braków formalnych w zakreślonym terminie. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a.").
W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie, wskazując, iż pełnomocnictwo zostało dołączone do akt sprawy razem ze skargą, a odpis KRS Spółki został dołączony do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić.
Należy wskazać, że art. 57 § 1 p.p.s.a. zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia. Jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Stosownie zaś do art. 28 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności. Organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a przepis art. 29 p.p.s.a. nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka – Medek. Komentarz do art. 29 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX/el 2013 r.).
Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest niewątpliwie odpis z KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca Spółka. Uchybienie skargi w postaci braku takiego dokumentu, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Jeśli strona nie uzupełni w terminie braków formalnych skargi, mimo prawidłowego wezwania, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższej wykładni wskazanych przepisów w odniesieniu do dokumentu mającego wykazać umocowanie do działania w imieniu podmiotu wpisanego do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie zmienia również treść art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru nie czyni wezwania do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym. Podkreślić bowiem należy, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w jej imieniu. To Skarżąca powinna we właściwym czasie podjąć działania mające na celu zabezpieczenie jej interesów.
W aktach rozpoznawanej sprawy na moment wydania zarządzenia o wezwaniu Spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi nie znajdował się odpis KRS. Jego odpis został dołączony przez pełnomocnika Skarżącej jako załącznik do rozpatrywanego zażalenia.
Tym samym, skoro nie budzi wątpliwości, że Skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej (KRS) i pouczona o skutkach niedochowania terminu, niewykonanie wezwania w terminie 7-dniowym prawidłowo spowodowało odrzucenie jej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji.