Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 773/12) Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniesioną przez M.B. (dalej:,,Strona’’ lub,,Skarżący’’) skargę o wznowienie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący, który sporządził skargę osobiście nie spełnił wymagań przewidzianych w art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 270 ze zm.- dalej:,,p.p.s.a.’’), które nakazywały sporządzenie skargi o wznowienie postępowania sądowego przez profesjonalnego pełnomocnika. Niedopełnienie tego obowiązku było brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który skutkował jej odrzuceniem.
Pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przedmiotowe zażalenie należy uznać za niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie wniesiono na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy zatem stwierdzić, że zażalenie na takie postanowienie jest niedopuszczalne. Stosownie bowiem do regulacji prawnej zawartej w dziale IV rozdziale 1 i 2 ustawy p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od wyroków i postanowień wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyroki i postanowienia) nie podlegają zaskarżeniu, gdyż stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługuje od nich środek odwoławczy (art. 168 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.