Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 451/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 19 kwietnia 2016 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 6 maja 2016 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi. Zarządzeniem z dnia 17 maja 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty. Wskazywało także, że musi to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt II FZ 559/16 oddalił wskazane zażalenie. Wobec powyższego rozstrzygnięcia odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został ponownie doręczony skarżącemu w dniu 3 października 2016 r.
Dalej Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że konsekwencje nieusunięcia w terminie braków fiskalnych skargi określa art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę. W opinii Sądu w rozpoznawanej sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało przesłane na adres skarżącej, która odebrała je w dniu 30 września 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego, stosownie do art. 220 § 1 zd. 2 p.p.s.a., wynosi 7 dni i liczony jest od dnia doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu pierwszej instancji, termin ten upłynął w dniu 7 października 2016 r. Mimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uregulował należności sądowej, do której został wezwany.
- 2. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygniecie, wnosząc o jego "kasację". Równocześnie wywodził, że rozpoznanie sprawy powinno nastąpić "w trybie z urzędu bez żadnych opłat".
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego.
Zarządzeniem z dnia 17 maja 2016 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis wezwania wraz z informacją o 7-dniowym terminie do uiszczenia wpisu oraz pouczeniem o konsekwencji w postaci odrzucenia skargi w wyniku jego nieuiszczenia, została doręczona na adres skarżącego. Przesyłka odebrana została przez skarżącego w dniu 3 października 2016 r. Powyższe wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach sądowych sprawy. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tej sprawie upłynął więc w dniu 10 października 2016 r. Pomimo błędnego wskazania w uzasadnieniu daty odebrania wezwania do uiszczenia wpisu oraz daty upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.