Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 666/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie S.S. (dalej jako "Skarżący") na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia z dnia 1 grudnia 2014 r. wzywające do uiszczenia opłaty w kwocie 100 zł, w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 3 stycznia 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Przedstawiając w uzasadnieniu stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 lutego 2015 r. (k.
64) Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 16 lutego 2015 r. (k. 74), a zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upływał z dniem 23 lutego 2015 r. (poniedziałek). Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, w zakreślonym terminie nie dopełnił nałożonych na niego obowiązków procesowych, gdyż dopiero w dniu 24 lutego 2015 r. (data stempla pocztowego - k.
73) odniósł się do ww. wezwania. Sąd pierwszej instancji wskazując, m.in. na art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił zażalenie.
W zażaleniu na postanowienie Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia oraz skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego: "czy żądanie opłaty za uzasadnienie jest zgodne z art. 45 pkt 1 i art. 2 Konstytucji RP oraz umowami międzynarodowymi". Uzasadniając swoje żądanie wyjaśnił, że przy obecnie istniejącym "przymusie adwokackim" do wniesienia skutecznego środka odwoławczego żądanie opłaty za sporządzenie uzasadnienia powodującej u strony dodatkowe koszty, skutkuje rezygnacją z wnoszenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art.
II FZ 803/15 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W myśl art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
We wniesionym przez Skarżącego w dniu 29 grudnia 2014 zażaleniu brakowało, na co zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji, zwięzłego uzasadnienia, a przede wszystkim wskazania, czy Skarżący wnosi o uchylenie czy o zmianę zaskarżonego zarządzenia. Sąd nie jest uprawniony do domyślania się co Skarżący kwestionuje. Z tego względu słusznie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 6 lutego 2015 r. wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniesionego zażalenia, z pouczeniem o skutkach prawnych niedokonania tej czynności w wyznaczonym siedmiodniowym terminie. Skarżący uchybił temu terminowi. W rezultacie Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 3 P.p.s.a., który to przepis stwarza możliwość odrzucenia zażalenia w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie.
W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji