Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 4 lipca 2022 r., sygn. akt. I SA/Gl 1508/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 1 września 2021 r., w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach wydał w dniu 18 listopada 2021 r. zarządzenie o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie doręczono Skarżącemu wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi jednocześnie wskazując, że niewykonanie tego wezwania w terminie siedmiu spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 24 maja 2022 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upływał odpowiednio w dniu 31 maja 2022 r. Skoro skarżący nie uiścił wpisu, to w ocenie Sądu pierwszej instancji skargę należało odrzucić zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.").
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie uznając je za rażąco naruszające prawo z powodu błędnej oceny możliwości finansowych Skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi (k. 15-16 akt). Z uwagi na fakt, że wpis nie został uiszczony, sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę odrzucić. Wymaga także podkreślenia, że we wskazanym orzeczeniu Sąd nie dokonywał oceny możliwości finansowych Skarżącego.
Sytuacja majątkowa Skarżącego mogła być badana w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów. Jednakże wniosek w przedmiocie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na brak wykonania przez Skarżącego wezwania referendarza sądowego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. W wyniku rozpoznania sprzeciwu od powyższego zarządzenia, Sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy Skarżącemu zostało doręczone wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Jego niewykonanie skutkowało prawidłowym zastosowaniem art. 220 § 3 P.p.s.a. przez Sąd pierwszej instancji, tj. odrzuceniem skargi.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.