Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 250/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. Z. (zwanej dalej "Skarżącą").
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 26 stycznia 2016 r. w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione. Skarżąca wniosła również o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2016 r. straszy referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2016 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 4 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sadowego od skargi w wysokości 100 zł.
Odpis zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 16 sierpnia 2016 r.
Sąd podał, że termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczął swój bieg w dniu 17 sierpnia 2016 r. i bezskutecznie upłynął w dniu 23 sierpnia 2016 r. Uznał, że Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie – nie uzupełniła zatem braków fiskalnych skargi.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca stwierdziła, że nie ma ono podstaw prawnych i faktycznych, ponieważ Skarżąca nie została wezwana przez Sąd pierwszej instancji do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z akt sprawy wynika, że na wskazany przez Skarżącą adres została nadana przesyłka zawierająca m.in. odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Przesyłka ta została odebrana przez Skarżącą w dniu 16 sierpnia 2016 r., co Skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem (k. 55). W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczął swój bieg w dniu 17 sierpnia 2016 r. i bezskutecznie upłynął w dniu 23 sierpnia 2016 r. Powyższe oznacza, ze zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.