Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (I SA/Kr 1019/17) odrzucił skargę B. L. – nazywanego dalej "Skarżącym", na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 3 sierpnia 2017 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wspomnianą decyzję doręczono Skarżącemu 7 sierpnia 2017 r., natomiast wywiedziona od niego skarga została wniesiona 11 września 2017 r. Tym samym, zgodnie z art. 53 § 1, art. 54 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako: "P.p.s.a."), sąd odrzucił skargę jako wniesioną po upływie trzydziestodniowego terminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wskazał, że to nie on odebrały decyzję, ale jego żona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W aktach administracyjnych (karta 18) znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 3 sierpnia 2017 r. Jako datę wydania przesyłki wskazano w nim 7 sierpnia 2017 r. Przy dacie widnienie odręczny podpis "L. B.". Ze zwrotnego druku potwierdzenia odbioru wynika zatem, że Skarżący osobiście odebrał zaskarżoną decyzję. Tym samym Sąd pierwszej instancji prawidłowo obliczył, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 6 września 2017 r. – a co za tym idzie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1 tej ustawy, skargę należało odrzucić.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 tej ustawy.