Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1638/13 odrzucił zażalenie M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 października 2013 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Sąd administracyjny pierwszej instancji uzasadniając wydane orzeczenie podał, że postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie skarżącego. Pismem z dnia 16 lutego 2015 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2015 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącego do złożenia podpisanego odpisu zażalenia. W zarządzeniu określono 7 dniowy termin na jego wykonanie pod rygorem odrzucenia zażalenia. W przypisanym terminie skarżący złożył kserokopię zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny powołując się na przepisy art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a." odrzucił zażalenie z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych w zakreślonym terminie.
Pismem z dnia 10 maja 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie jest bezzasadne. Stosownie do art. 47 § 1 w związku z art. 194 § 3 p.p.s.a. do zażalenia należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom występującym w sprawie. Jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Skarżący zarządzeniem z dnia 24 lutego 2015 r. został wezwał do złożenia podpisanego odpisu zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W świetle wyżej cytowanych przepisów Sąd nie może uznać kserokopii zażąlenia za odpis w rozumieniu art. 47 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, co należy rozumieć przez "odpis pisma". Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny z układem graficznym oryginału (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument. Zawsze niezbędne jest poświadczenie pełnej zgodności jego treści z oryginałem. Prawidłowo złożonym odpisem byłoby umieszczenie oryginalnego podpisu strony, a nie jego odwzorowanej formy w postaci kopii. Dlatego zasadnym było odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.