Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 719/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z 21 czerwca 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. W pisemnych motywach wydanego rozstrzygnięcia sąd administracyjny pierwszej instancji stwierdził, że ponowne wniesienie wniosku o przyznanie prawa pomocy — już po uprawomocnieniu się zarządzenia w przedmiocie prawa pomocy i wezwania do uiszczenia wpisu sądowego — nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Skarżący został ponownie wezwany zarządzeniem z dnia 27 lipca 2018 r. do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiścił. Wobec powyższego sąd skargę odrzucił.
Powyższe rozstrzygnięcie skarżący zaskarżył zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Trafnie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, że postępowanie incydentalne w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone — postanowieniem z 23 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1371/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 21 marca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym, jak słusznie stwierdził sąd pierwszej instancji, wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony po uprawomocnieniu się zarządzenia w przedmiocie prawa pomocy i wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie ma wpływu na zaistniałe skutki procesowe wydanego uprzednio rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy trafnie przyjęto, że na obecnym etapie postępowania zaktualizował się obowiązek procesowy skarżącego dotyczący opłacenia skargi, w konsekwencji zaś zasadnie wezwano stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 231 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 3 sierpnia 2018 r., a sąd ustalił, że do 20 sierpnia 2018 r. wpis nie został uiszczony.
Stwierdzenie powyższych okoliczności procesowych obligował sąd do odrzucenia skargi, ziściły się bowiem przesłanki, o których mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. (skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd). Ponieważ rozstrzygnięcie tej treści zawarte zostało w zaskarżonym postanowieniu, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza — dokonując analizy zaistniałej sytuacji procesowej przez pryzmat powołanych powyżej norm prawnych — że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu, a zarzuty zażalenia są chybione.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.