Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3696/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 września 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została uznana za doręczoną w dniu 24 stycznia 2017 r., w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.; dalej zwanej: "p.p.s.a."). W związku z powyższym termin do wniesienia wpisu od skargi upłynął w dniu 31 stycznia 2017 r.
Skarżący uiścił należny w sprawie wpis sądowy w dniu 10 lutego 2017 r.
W zaskarżonym postanowieniu WSA stwierdził, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone skarżącemu, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 25 stycznia 2017 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 31 stycznia 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jako zaś, że z dokumentów księgowych Sądu wynikało, iż wymagany wpis sądowy od skargi został uiszczony przez skarżącego w dniu 10 lutego 2017 r., czyli po terminie wyznaczonym w zarządzeniu doręczonym 24 stycznia 2017 r., WSA uznał, że skarga nie została opłacona w terminie i podlega odrzuceniu.
W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżący wniósł o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w terminie siedmiodniowym uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak zostało ustalone przez Sąd pierwszej instancji, w niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, jednak nie uczynił tego w terminie. Obecnie też nie neguje tej kwestii. Biorąc pod uwagę treść zażalenia, wyjaśnić można, iż okoliczności dotyczące podróży zagranicznej w momencie awizowania przesyłki mogłyby być przedmiotem oceny w toku postępowania dotyczącego przywrócenia terminu, jednak jakiekolwiek ustalenia w tym zakresie nie przekładają się na uznanie, iż mimo prawidłowego wezwania, i jego prawidłowego doręczenia (w trybie art. 73 p.p.s.a.), można było nadać dalszy bieg skardze - nie można było, bowiem w myśl przedstawionej regulacji skargę opłaconą po terminie należało odrzucić.
Wobec tego stwierdzić należy, iż zasadnym było odrzucenie skargi przez WSA w Warszawie.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.