Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 roku, sygn. akt: I SA/Lu 1063/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J.W. (skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 9 października 2017 roku w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. Ze stanu sprawy wynika, że skarżąca ubiegała się o przyznanie prawa pomocy, jednak prawomocnym postanowieniem z 17 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 6 marca 2018 r. o pozostawieniu wniosku skarżącej w tym przedmiocie bez rozpoznania. Zarządzeniem z 22 maja 2018 r. (k 54 akt sprawy) skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącej 8 czerwca 2018 r. (k 57 akt sprawy). Zarządzenie nie zostało jednak przez skarżącą wykonane.
Sąd uznał, że skoro pomimo prawidłowego wezwania wraz ze stosownym pouczeniem wpis należny od skargi nie został uiszczony w terminie wynikającym z wezwania, to skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego zmianę lub uchylenie. W treści zażalenia powtórzyła zarzuty skargi o raz ich uzasadnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Zgodnie natomiast z § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że skarżąca zarządzeniem z dnia 22 maja 2018 roku została wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wraz z wezwaniem pouczono skarżącą o prawie zaskarżenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 8 czerwca 2018 roku, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru (karta 57), a czego skarżąca w zażaleniu nie kwestionuje. Z akt sprawy wynika również, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, a czemu skarżąca w zażaleniu nie zaprzeczyła, że należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został opłacony. W tej sytuacji należy uznać, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że wpis od skargi mimo skutecznego wezwania nie został opłacony oraz słusznie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.