Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wezwał R. Z., pełnomocnika skarżącej, do uiszczeni wpisu w kwocie 100 zł od złożonego zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 kwietnia 2015 r., odrzucającego (z powodu nieuzupełnienia braków formalnych) zażalenie z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie ze skargi M. G. – Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 12 czerwca 2013 r. Wpis ten określono stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wskazano, że powyższą kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Na powyższe zarządzenie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako bezprzedmiotowe, podlega oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wskazać przede wszystkim należy, że pełnomocnik skarżącej w żaden sposób nie uzasadnił zażalenia, nie zakwestionował podstaw określenia wysokości wpisu, nie wskazał też, że wpis został określony nieprawidłowo albo na błędnej podstawie prawnej. W zaskarżonym zarządzeniu słusznie wskazano na § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Skoro w przedmiotowej sprawie zaskarżonym aktem jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, powyższy przepis znajduje zastosowanie, a zatem słusznie wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. W wydanym zarządzeniu prawidłowo, w ocenie Sądu odwoławczego, ustalono, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sadów administracyjnych, wynosi 100 zł.
Podsumowując należy stwierdzić, że zażalenie nie jest zasadne, bowiem zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Wskazano w nim podstawę prawną, prawidłową wysokość należnego wpisu, jak również rygor na wypadek jego nieuiszczenia w siedmiodniowym terminie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2, w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji