Uzasadnienie
W związku z wnioskiem E. M. (dalej: skarżąca, strona) o przesłanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2012 r. oraz wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału, zaskarżonym zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2375/11, wezwał skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni opłaty kancelaryjnej w kwocie 8 zł (osiem złotych) zgodnie z § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z dnia 24 grudnia 2003 r. Nr 221, poz. 2192) pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła o zwolnienie z uiszczenia opłaty kancelaryjnej ze względu na przyznanie jej prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie słusznie wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od przedmiotowego wniosku.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi (takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) podmiot, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki - art. 214 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że wysokość opłaty kancelaryjnej (8 zł) w przedmiotowej sprawie nie powinna przewyższać możliwości finansowych skarżącej, a poniesienie powyższego wydatku nie spowoduje znacznego uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej.
Sąd przypomniał, że stronie zostało przyznane w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego, jednakże zastosowany środek nie obejmował zwolnienia od kosztów sądowych w jakimkolwiek zakresie.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.