Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 823/10, wezwano T. G. (pismem z dnia 22 września 2011 r.; karta 134 akt Sądu pierwszej instancji) do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania. Strona została pouczona, że jeżeli ww. opłata nie zostanie uiszczona w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, Przewodniczący zarządzi jej ściągnięcie od strony mając na uwadze treść art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2192).
T. G. nie zgodził się z powyższym zarządzeniem. Podniósł, że w kopercie z Sądu otrzymał jedynie wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Nie miał wobec tego możliwości zapoznania się z treścią zarządzenia, które było podstawą wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Doręczenie stronie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem jest równoznaczne z doręczeniem odpisu zarządzenia przewodniczącego w tym przedmiocie, od którego strona w terminie 7 dni może wnieść zażalenie. Zarządzenie określające opłatę kancelaryjną, którą należy uiścić, nie wymaga przy tym uzasadnienia, gdyż na podstawie art. 167 p.p.s.a. przepis art. 163 § 2 zd. drugie, wymagający uzasadnienia doręczanych postanowień podlegających zaskarżeniu, stosuje się jedynie odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. Jak trafnie natomiast wskazuje się w judykaturze, stosowanie "odpowiednio" przepisu prawa oznacza niezbędną adaptację (i ewentualnie zmianę niektórych elementów) normy do zasadniczych celów i form danego postępowania, jak również pełne uwzględnienie charakteru i celu danego postępowania oraz wynikających stąd różnic w stosunku do uregulowań, które mają być zastosowane (tak SN np. w uzasadnieniu uchwały z dnia 15 września 1995 r., III CZP 110/95, OSNC 1995, nr 12, poz. 177 oraz w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 listopada 1997 r., III CZP 55/97, Prok. i Prawo - Orzecznictwo 1998, nr 2, poz. 35).
Skoro uzasadnienie zarządzenia określającego wysokość opłaty kancelaryjnej sprowadza się tylko do przytoczenia podstawy prawnej wynikającej z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2192) – oznacza to, że nie wymaga ono uzasadnienia.
Wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zawierało także prawidłowo wskazaną podstawę prawną, termin w jakim opłata powinna być uiszczona oraz skutki nie wywiązania się z nałożonego obowiązku.
Wobec tego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.