Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie o sygn. akt I SA/Po 192/16, odrzucił skargę P. B. – nazywanego dalej "Skarżącym", na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 30 listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W motywach postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone stronie 17 lutego 2016 r.
Następnie, postanowieniem z 6 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie, po rozpoznaniu sprzeciwu od powyższego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z 27 kwietnia 2016 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie referendarza sądowego.
W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy Skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis wezwania został doręczony stronie 26 sierpnia 2016 r. Skarżący nie uiścił w przewidzianym terminie wpisu sądowego.
W motywach postanowienie, wskazując na art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że sąd nie podejmuje czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Z dotychczasowego przebiegu sprawy wynika, że Skarżący nie zastosował się do prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nie uiścił opłaty sądowej w przewidzianym terminie. Stąd też, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżący domagał się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne, dlatego podlega oddaleniu.
Mając na uwadze treść art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. oraz dotychczasowy przebieg postępowania sądowoadministracyjnego, należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę. Pomimo dwukrotnego wezwania do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi oraz odmowy przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych – Skarżący w przewidzianym terminie nie zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.
Zażalenie zostało oddalone na mocy art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.