Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 366/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2018 r., w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2014, 2015 i 2016.
Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 2 lipca 2018 r. wniosek strony o rozpoznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.
W dniu 15 października 2018 r. skutecznie doręczono stronie skarżącej wezwanie do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Wyznaczony termin upływał z dniem 22 października 2018 r. W tak zakreślonym terminie strona skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia, nie uzupełniła ww. braków skargi. To spowodowało, że WSA skargę odrzucił.
Skarżący wywiódł zażalenie od ww. postanowienia, wnosząc o jego uchylenie i wskazując na naruszenie art. 39 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.)
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący odebrał 15 października 2018 r. pismo zawierające zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu (k. 56). W zarządzeniu tym zawarto jednocześnie informację o wysokości, terminie oraz sposobie uiszczenia wpisu, jak również pouczono stronę o skutkach niewywiązania się z nałożonego w tym zakresie obowiązku. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu w zakreślonym przez Sąd terminie. W konsekwencji, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skarga, mimo wezwania, nie została opłacona, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Dodać można, że skarżący nie podważa tych okoliczności w zażaleniu. Co do tego, iż złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy - zauważyć należy, iż postępowanie wpadkowe w tym zakresie zostało zakończone negatywnym dla skarżącego rezultatem przed wystosowaniem wezwania do uiszczenia wpisu. Następnie skarżący o przyznanie prawa pomocy już nie wnosił.
Natomiast powołany w zażaleniu art. 39 p.p.s.a. w ogóle nie dotyczy przedmiotowej materii (przepis dotyczy zakresu pełnomocnictwa: ogólnego lub do prowadzenia poszczególnych spraw).
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić zażalenie.