Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 3/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek J.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Motywując podjęte rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji podkreślił, że sytuacja materialna skarżącego była już wcześniej przedmiotem analizy Sądu, który w postanowieniu z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 3/11, odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Sąd pierwszej instancji ocenił, że nie wystąpiły od momentu wydania ww. postanowienia nowe okoliczności, które uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy.
W piśmie z dnia 31 października 2011 r. skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia z wnioskiem o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji zasadnie podniósł, że skoro kwestia przyznania prawa pomocy skarżącemu była już przedmiotem rozpoznania to kolejny wniosek powinien zostać przeanalizowany pod kątem zmiany okoliczności, jakie zaszły, od czasu rozpoznania pierwszego wniosku. Jak wynikało z poprzednio złożonego przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący uzyskiwał: świadczenie emerytalne w kwocie 2008, 50 zł netto, a jego małżonka 797, 82 zł netto. Ponosił następujące wydatki: czynsz – 417, 35 zł, energia 134, 05 zł, gaz 29, 58 zł (miesięcznie), leki – 204,39 zł (miesięcznie). W kolejnym wniosku strona podała, że pobiera emeryturę w wysokości 2069,06 zł. netto, żona natomiast otrzymuje emeryturę w wysokości 821,35 netto. Miesięczne koszty utrzymania rodziny obejmują: czynsz – 429,67 zł, opłatę za energię elektryczną – 89,99 zł, opłatę za gaz – 38,53 zł (miesięcznie), koszty lekarstw – 286,10 zł. J.Z. jest dalej właścicielem nieruchomości rolnej położonej w C. o pow. 3,28 ha w 2/3 części wraz z J.Z., której udział w tej nieruchomości wynosi 1/3 części. Ponadto wraz z żoną jest też współwłaścicielem odrębnej własności lokalu o pow. 63,10 m² znajdującego się w K. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro.
Mając na uwadze powyższe słusznie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji przyjął, że sytuacja finansowa i materialna wnioskodawcy w zestawieniu z poprzednim wnioskiem, uległa niewielkiej poprawie; nie wystąpiły żadne nowe okoliczności ani nieprzewidziane wydatki, które strona musiałaby ponieść. Ocena dokonana przez Sąd pierwszej instancji w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na podstawie akt sprawy (dokumentów i oświadczeń skarżącego) jest prawidłowa. W istocie rozpatrywany przez Sąd pierwszej instancji wniosek o przyznanie prawa pomocy, był tylko powtórzeniem poprzedniej argumentacji, której ocena znalazła wyraz w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2011 r.
Z tych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.