Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 5 lipca 2013 r. Skarżący – J. L. – został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3488 zł. stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz.2193).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący podniósł, że złożył skargę na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 kwietnia 2013 r., które dotyczą tej samej spornej kwoty w wysokości 348.719 zł. Decyzja nr [...] stanowi decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w ww. kwocie, natomiast decyzja nr [...] jest jedynie konsekwencją rozstrzygnięcia tej pierwszej decyzji. Skarżący otrzymał dwa odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 5 lipca 2013 r. – sygn.akt III SA/Wa 1673/13 oraz II SA/Wa 1674/13, pod rygorem odrzucenia skarg. Skarżący stwierdził, że w postępowaniu podatkowym odmowa stwierdzenia nadpłaty może skutkować rewizją wysokości zobowiązania za dany rok podatkowy. Mimo wydania dwóch decyzji podatkowych spór toczy się o jedną należność pieniężną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, że niesporne w sprawie jest, że organ wydał w stosunku do skarżącego dwie decyzje, które zostały zaskarżone do Sądu I instancji. W niniejszej sprawie, w której wydano zaskarżone zarządzenie, zarejestrowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pod sygn. akt III SA/Wa 1673/13, przedmiotem skargi jest decyzja określająca wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z kapitałów pieniężnych oraz pochodnych instrumentów finansowych za 2007 r. W konsekwencji należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania kontrolnego zarejestrowanego pod sygn. akt II FZ 884/13 jest badanie prawidłowości zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego jedynie od wyżej określonej skargi.
Od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, którym jest m.in. skarga (art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej p.p.s.a.), należy pobrać wpis stosunkowy, w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia jest akt prawny (np. decyzja) dotyczący należności pieniężnej (art. 231 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.) – por. A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005 r. s. 564. Takim aktem jest zarówno decyzja określająca zobowiązanie podatkowe jak i decyzja dotycząca nadpłaty (zob. post. NSA z dnia 12 czerwca 2007 r., sygn. akt II FZ 254/07, niepubl.). Art. 231 p.p.s.a. stanowi, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały.
Istotą wszczynanego na wniosek podatnika postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku jest ustalenie, czy podatek został pobrany nienależnie lub w wyższej, niż wynika to z przepisów prawa, wysokości. Zakres przedmiotowy postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku wyznacza treść wniosku podatnika, co oznacza, że podejmowane w jego wyniku rozstrzygnięcie organu podatkowego nie określa zobowiązania podatkowego. Oznacza to, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku i postępowanie w przedmiocie określenia wysokości podatku stanowi odrębne postępowanie i bez znaczenia pozostaje fakt, że oba postępowania zakończone decyzjami były prowadzone w oparciu o ten sam materiał dowodowy.
Jest rzeczą oczywistą, że w postępowaniu zakończonym decyzją w przedmiocie określenia podatnikowi zobowiązania podatkowego, w przypadku wniesienia skargi podatnik jest zobowiązany do uiszczenia wpisu stosunkowego w myśl § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.